Code - 2694 كنف Hibiscus cannabinus L . گياهى يك ساله ، ساقه افراشته ، پوشيده از خار ، به ارتفاع حدود 3 متر از خانواده Malvaceae . برگ‌ها كامل ، سبزرنگ با 5 - 3 تقسيم عميق پنجه‌اى ، گل داراى 5 كاسبرگ ، 5 گلبرگ ، زردرنگ با لكه ارغوانى در وسط . ميوه پوشينه ، بزرگ ، بيضوى ، دانه‌ها درشت قهوه‌اىرنگ ، بدون كرك . محل رويش گياه نواحى مختلف افريقا ، هند و ايران است . در جاوه ، نيجريه ، مصر و ايران به منظور تهيه فيبر پرورش داده مىشود . محل رويش آن در ايران نواحى شمالى كشور به ويژه آستارا ، مازندران ، سارى و گرگان مىباشد . تركيبات شيميائى : برگ‌ها داراى روتين Rutin ، ايزوكوورستين Isoquecetin ، كمفرول Kaemphrol ، استرول Strol و گل داراى Myricetin و دانه‌ها محتوى آنزيم‌هاى Hydrolytic ، روغن ، Cannabiscin , Cannabinidin ، Cannabicitrin مىباشد . موارد مصرف درمانى : از برگ جهت درمان ديسانترى و از دانه‌ها به عنوان مقوى ، مشهى ، تقويت‌كننده نيروى جنسى و از له شده دانه بطور موضعى جهت تسكين درد ناشى از كوبيدگى و ضرب‌ديدگى اعضاء و در هند از افشره گل مخلوط با قند و فلفل سياه در يبوست و زردى استفاده مىشود . Code - 2695 باميه Hibiscus esculentus L . گياهى علفى ، يك ساله ( كشت شده ) ، 2 ساله ( وحشى ) ، ساقه افراشته ، پوشيده از تار به ارتفاع تا 2 متر از خانواده Malvaceae . برگ‌ها به شكل قلب ، تخم‌مرغى مركب از 5 - 3 لوب نوك‌تيز ، گل‌ها به صورت منفرد و از كنار برگ‌ها ظاهر مىشوند . رنگ گلبرگ‌ها زرد ولى در وسط قرمزرنگ ، ميوه كپسول هرمى شكل ، دراز نوك‌تيز محتوى دانه‌هاى پوشيده از تار و بدون بو . تاريخچه : منشاء اصلى گياه افريقا و آسيا است و از غرب افريقا توسط اسلاوها به امريكا برده شده است . در هند نيز از قديم شناخته شده و به سنسكريت آن را Tindisha مىناميده‌اند . ابن بيطار مىنويسد ابو العباس نباتى گفته باميه در مصر نام ميوه‌اى است به اندازه كرسنه سياه و سخت ، طعم آن شيرين و لزج به صورت غلافى 5 ضلعى كه دو انتهاى آن باريك است . مانند گاو زبان كركدار و گياه آن نيز كركدار است و مصرىها آن را همراه گوشت پخته مىخورند و ديگران گفته‌اند كه طبيعت آن